مویز اب

مویزاب. [ م َ ] ( اِ مرکب ) یک قسم مشروب ترش ویا مسکری که از مویز و آب ترتیب می دهند. ( ناظم الاطباء ). مویزآب را به عربی نبیذالزبیب خوانند، چنانکه شراب عسلی را نبیذالعسلی و شکری را نبیذالشکر و شراب خرما را نبیذالتمر گویند. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ). باده کشمش. شراب کشمش. شراب انگور. بوزا. فقاع.( ملخص اللغات ). || فرفخ. پرپهن. رجله. بقلةالحمقاء. تخمگان. نحله. بیخله. ( یادداشت مؤلف ). خرفه. ( لغت فرس اسدی نسخه خطی واتیکان چ پاول هرن ).

( مویز آب ) ( اسم ) قسمی مشروب مسکر که از مویز و آب ترتیب دهند.

💡 خزان به سُخره کند گاه گوشوار مویز به گوش پیرزن گوژپشت طارم تاک

💡 نبود آن مویز باغ تمام بل بود همچو جرعه ای از جام

💡 کودک خرد بی‌خرد بدهد زر سی دانه را به نیم مویز

💡 روزی به دست طفل شود کشته بی‌گمان چون بنگری گلو بر بز جز مویز نیست

💡 بستان این مویز و رو حالی خود ببر پیش شیخ غزالی