منبل دارو

منبل دارو. [ مَم ْ ب َ ] ( اِ مرکب ) رستنیی باشد که آن را بجهت نیک شدن جراحتها و زخمهای تازه استعمال کنند و به لغت اهل مغرب نیمه خوانند. ( برهان ) ( آنندراج ). نام گیاهی است که در به کردن زخمهای تازه به کار برند. ( ناظم الاطباء ). گیاهی است که از برای به شدن جراحتها و زخمهای تازه به کار برند. ( انجمن آرا ).

( اسم ) نام گیاهی که جهت به کردن زخمها و جراحتهای تازه بکار برند و بلغت اهل مغرب نیمه خوانند ( برهان آنند ) توضیح با ماخذی که در دست بود این گیاه را نشناختیم

💡 منبلی‌ام زخم جو و زخم‌خواه عافیت کم جوی از منبل براه

💡 از دل و جان برکندش لولی و منبل کندش سیل درآید چو گیا هر طرفی می‌بردش

💡 هر که زد بر آب و آتش حرق و غرقش باک نیست تنبل و منبل براه عاشقی چالاک نیست

💡 تن که لاغر بُوَد بُوَد منبل پس چو فربه شود شود کاهل

💡 چو خاک ساکن و منبل مخسب در پستی بریده پای نه ای خاک را ندیم مشو