ملطی شافعی محمد بن احمد

[ویکی نور] ابوالحسین محمد بن احمد بن عبدالرحمن مَلَطی مُقرئ شافعی، صاحب کتاب التنبیه و الرد علی أهل الأهواء و البدع است. وی در «مَلَطیه» واقع در ترکیه به دنیا آمده و به لحاظ کلامی رویکرد حشوی و اهل حدیث داشت و در فقه بر مذاهب شافعی فتوا می داد،وی را علاوه بر این که به عنوان فقیه شافعی معرفی کرده اند، در علم قرائت ستوده اند تا آن جا که وی را مُقرئ لقب داده اند. پس از سفرهایی به شمال آفریقا در عسقلان واقع در جنوب فلسطین ساکن گردید. دوره دانش اندوزی خود را در طرابلس، حلب، عسقلان و دیگر نواحی شامات نزد کسانی چون خیثمه بن سلیمان، عدی بن عبدالباقی اذنی، احمد بن مسعود وزان، محمد بن برکه، علی بن محمد بن ایوب بن حجر صوری، عبید بن محمد بن یعقوب انصاری، محمد بن حسین خزاعی، عبیدالله بن حسین صابونی، محمد بن اسحاق بن فروخ و بشر بن سعید بن قلویه رقی گذرانده و بیشتر ایام ساکن عسقلان بوده است. در سال 377 ق/ 987م. در عسقلان فلسطین درگذشت.
التنبیه و الرد علی أهل الأهواء و البدع

💡 این ز گفت شافعی شد حاصلم حبّ او رفض است و هست آن در دلم

💡 شافعی هم گفته زین معنی تمام وین سخن خاص است در عالم نه عام

💡 یکی آن که طهارت تمام کند آنگاه موزه پوشد. اگر یک پای بشوید و در موزه کند پیش از آن که دیگر پای بشوید، نزدیک شافعی این نشاید، پس چون دیگر پای بشوید و در موزه کند، باید که اول پای از موزه بیرون کند و باز درپوشد.