دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] جلال الدین محمد بن احمد بن محمد بن ابراهیم محلّی(791-864 ق) مشهور به تفتازانی عرب و علاّمه از دانشمندان بنام شافعی مذهب است و در فقه کلام، اصول، نحو و منطق دستی توانا داشت.وی در مصر زاده شد و در آن دیار از دانشمندانی چون محمود اقصرائی، برهان بیجوری،شمس بساطی و علای بخاری دانش آموخت و در مدارس برقوفیه و مؤیدیه به تدریس پرداخت.در خصایل او نوشته اند که بسیار آشکارگو بود و در گفتن حق از کسی پروا نمی کرد.حکّام و دولتمردان به نزدش می آمدند امّا به آنان اعتنایی نمی کرد.منصب قضاوت را به او پیشنهاد کردند، نپذیرفت.پیشه اش تجارت بود.مشهورترین اثر او بخش دوّم تفسیر جلالین است.آثار دیگری هم دارد که شرح جمع الجوامع تاج الدّین سبکی،شرح ورقات امام الحرمین در اصول، کنز الراغبین فی شرح منهاج الطالبین مهمترین آثار او هستند.
تفسیر قرآن العظیم للامامین الجلیلین
الفصول العشرة فی ضوابط القراءة
شرح الورقات فی علم أصول الفقه
حاشیة العطار علی شرح الجلال المحلی علی جمع الجوامع فی اصول الفقه الشافعی
حاشیة العلامة البنانی علی شرح الجلال شمس الدین محمد بن احمد المحلی علی متن جمع الجوامع للإمام تاج الدین عبدالوهاب بن علی السبکی
