معاقب شدن

معاقب شدن. [ م ُ ق َ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) کیفر یافتن. عقوبت یافتن. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). معاقب گردیدن.

( مصدر ) سزای عمل بد خود را یافتن مجازات شدن.
کیفر دادن عقوبت یافتن

💡 خداى سبحان در اين آيه خبر مى دهد كه چنين كسانى معاقب در آتشند مگر آنكه خدا بخواهد ازآتش بيرونشان نموده و آنها را به بهشت ببرد، و ثواب ايمان و اطاعتشان را بدهد.

💡 ((عنكبوت هر چند بر خود مى تند، زندان براى نفس خود مى سازد و قيد بر دست و پاىخود مى نهد. پس خانه او محبس او است. همچنين كسانى كه بدون خدا اوليا گيرند، يعنىپرستش هوا و محبّت دنيا و متابعت شيطان مى كنند، بهسلاسل و اَغْلال و وِزْر ووَبال مقيد گشته روى خلاصى ندارند و عاقبت در مهلكه نيران ودَركه بُعْد و حِرمان افتاده، معاقب و معذّب گردند)).(330)

💡 سپس دواليبى مى گويد: ابن قيم ملاحظه زمان خود را نموده و بازگشت به همان حكمىنموده كه در عصر پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - بوده است؛ زيرا زمان او تغيير كردهبود! و سه طلاقه كردن با لفظ واحد، فتح بابى گرديد براىحلال شمردن چيزى كه در عهد صحابه ممنوع و مسدود بود. و گفته است: اگر عقوبت،بيش از عملى باشد كه شخص معاقب مرتكب شده است، ترك آن، نزد خدا و پيغمبر، بهتراست (391).