مظهر گجراتی

مظهر گجراتی. [ م َ هََ رِ گ ُ ] ( اِخ ) از سخن گویان شیرین زبان و فاضلان نیکوبیان و اصلش از ایران است هشت هزار بیت در دیوانش جمع آمده و این اشعار از اوست:
اگر بهار بدیع است و گر بهشت بکار
بهار من رخ تست و بهشت من دیدار
مرا چو بوی تو یابم بهار نبود دوست
مرا چون روی تو بینم بهشت نایدکار.
و نیز:
میان سبزه سیراب و زیر سایه سرو
به بوی سنبل و سوری به لحن رود سه تای
ز دست دلبر نازک میان که قامت او
ز فرق سر همه ناز است تا به ناخن پای.
و نیز:
نقاش سطح آبی فراش هر حبابی
لشکرکش سحابی فرمانده بحاری
ادریس هر زمانی قسیس راهبانی
برجیس بوستانی بلقیس لاله زاری.( از مجمعالفصحاء ج 1 ص 504 ).

از سخن گویان شیرین زبان و فاضلان نیکو بیان و اصلش از ایران است هشت هزار بیت در دیوانش جمع آمده.

💡 در تاریخ ۱ مه ۱۹۶۰، ایالت بمبئی بر اساس زبان ساکنانش به دو ایالت تقسیم و منحل شد: ایالت گجرات، با جمعیت گجراتی زبان و ماهاراشترا، با جمعیت مراتی زبان.

💡 ایالت مهاراشترا دارای روزنامه‌هایی به زبان‌های مختلف از جمله هندی، مراتی، گجراتی، انگلیسی و اردو می‌باشد. قیمت روزنامه‌ها غالباً از ۳ روپیه تجاوز نمی‌کند.

💡 سورَت (به گجراتی: સુરત) که گاهی به شکل صورت هم نوشته شده‌است، دومین شهر بزرگ استان گجرات هند است و مرکز بخش سورت نیز به حساب می‌آید. از سال ۲۰۰۹ سورت به عنوان یک کلان‌شهر با ۵٫۰۶ میلیون جمعیت محسوب می‌شود و این شهر هشتمین شهر بزرگ هند و شصت و پنجمین شهر بزرگ دنیاست.

💡 بمبئی ساماچار (به مراتی: मुंबई समाचार) از سال ۱۸۲۲ در هند منتشر شد. این روزنامه به دو زبان انگلیسی و گجراتی که زبان شمال غربی هند است، منتشر می‌شود. این روزنامه قدیمی‌ترین روزنامه هند است.

💡 زبان بهیلی یکی از زبان‌های هندوآریایی وابسته به شاخهٔ باختری آن است که در غرب مرکزی هند و نیز در بخش احمدآباد در شرق این کشور گویشورانی دارد. این زبان از شاخهٔ زبان‌های بهیل است و با زبان‌های گجراتی و راجستانی در پیونداست. برای نگارش آن از گونه‌ای از خط دیواناگری بهره‌می‌برند.

💡 پارسیان هند پس از مهاجرت از ایران به هندوستان با گذشت زمان زبان فارسی را فراموش کرده و امروزه به زبان گجراتی سخن می‌گویند.