مشتق گیری لگاریتمی

{logarithmic differentiation} [ریاضی] فرمول دار

💡 تناقض سن پترزبورگ اولین بار توسط نیکولاس برنولی در سال ۱۷۱۳عنوان شد و توسط دنیل برنولی در سال ۱۷۳۸ حل شد. دنیل برنولی استدلال می‌کند که اگر تصمیم گیرندگان از خود رفتار ریسک گریزانه نشان دهند، این پارادوکس حل می‌شود و یک تابع مطلوبیت کاردینال لگاریتمی در نظر می‌گیرد.

💡 با این روش تابع درست‌نمایی لگاریتمی سریعتر از روش گرادیان صعودی می‌تواند همگرا شود.

💡 هرچه اسید قوی تر باشد ثابت تفکیک اسیدی (aK) بزرگتر است و ثابت لگاریتمی آن کوچکتر است.

💡 در ادامه مثال‌هایی از مقیاس‌های لگاریتمی معمول آمده‌است که در آن کمیت بزرگتر منجر به مقدار بیشتری می‌شود:

💡 انگیزه‌ای که پشت مفهوم واحدهای لگاریتمی است آن است که تعریف یک کمیت روی یک مقیاس لگاریتمی، به صورت لگاریتم به یک پایه خاص، منجر به ساخت یک گزینه (کاملا اختیاری) از واحد اندازه‌گیری برای آن کمیت می‌شود، یعنی آن واحد اندازه‌گیری که با پایه لگاریتم خاص (و به صورت مساوی اختیاری) انتخاب شده، متناظر است. بر اساس تساوی

💡 بیان شده و با تصاعد لگاریتمی می‌توان به میزان نزدیک به صفر هم رسید. اما در عمل برای وسایل حساس مثل ایمپلنت‌ها و پلاکهایی که درون بدن جای خواهند گرفت٬ باید از روش تکرار استفاده نمود بدین معنی که عمل استریلیزاسیون چندبار متناوب باید صورت گیرد که بتوان از استریل بودن آن اطمینان مطلوب را دریافت نمود.