مستعمل فیه

[ویکی فقه] معنا، بعد از استعمال لفظ در آن مستعملٌ فیه نامیده می شود.
به معنایی که لفظ به آن اطلاق می گردد، مستعمل فیه گفته می شود
← مثال
در کتاب « دروس فی علم الاصول » آمده است:«فاستعمال اللفظ فی معناه یعنی ایجاد الشخص لفظا لکی یعد ذهن غیره للانتقال الی معناه و یسمی اللفظ (مستعملا) و المعنی (مستعملافیه) و ارادة المستعمل احضار المعنی فی ذهن السامع عن طریق اللفظ (ارادة استعمالیة)».
لزوم تغایر
یکی از شرایط استعمال، لزوم تغایر بین مستعمل و مستعمل فیه است.
استعمال لفظ در لفظ
...

💡 در بیشتر شهرهای ایران پس از پریدن از روی آتش، کوزه‌ها را می‌شکنند؛ احتمالاً ریشه این آیین، این باور خرافی قدیمی است که کوزه بدیمنی را جذب می‌کند و با شکستن کوره، بدیمنی‌ها هم از بین می‌رود. این رسم در شهرهای مختلف با تفاوت‌های جزئی انجام می‌شود. در تهران یک یا چند سکه درون کوزه می‌گذارند و از بالای بام (یا در زمان قدیم از بالای نقاره‌خانه) به پایین پرتاب می‌کنند تا بشکند. در خراسان علاوه بر سکه، مقداری زغال و نمک هم در آن قرار می‌دهند و قبل از پرتاب کوزه، آن را دور سر خود می‌گردانند. در این منطقه همچنین در هنگام شکستن کوزه می‌خوانند: «درد و بلای خَنِه رِ، رِختَم به توی کوچه».[الف] در اراک و آشتیان در کوزه دانه‌های جو می‌ریزند. در شرق و جنوب‌شرق ایران، معمولاً به‌جای کوزه‌های نو، کوزه‌های مستعمل را می‌شکنند.