مزدی دوز

مزدی‌دوز به فردی گفته می‌شود که در ازای دریافت دستمزد یا اجرت، کار دوخت و دوز را برای دیگران انجام می‌دهد و مالک پارچه یا مواد اولیه نیست، بلکه تنها مهارت و نیروی کار خود را در اختیار صاحب کار قرار می‌دهد. این واژه بیشتر در حوزه خیاطی و کفاشی به کار می‌رود و به خیاط یا کفاشی اشاره دارد که پارچه، چرم یا مواد لازم را از مشتری یا کارفرما دریافت کرده و آن را مطابق سفارش او می‌دوزد. در واقع مزدی‌دوز برخلاف تولیدکننده مستقل، تنها در برابر اجرت مشخص کار می‌کند و محصول نهایی متعلق به سفارش‌دهنده است. این اصطلاح در گذشته برای کارگرانی به کار می‌رفت که در کارگاه‌های خیاطی یا کفاشی فعالیت می‌کردند و به صورت دستمزدی کار انجام می‌دادند. مزدی‌دوز می‌تواند هم خیاط باشد و هم کفاش، بسته به نوع کاری که انجام می‌دهد. این شیوه کار در اقتصاد سنتی بسیار رایج بوده و هنوز هم در برخی مشاغل دستی دیده می‌شود. مزدی‌دوزی نشان‌دهنده نوعی رابطه کاری مبتنی بر اجرت در برابر انجام مهارت فنی است. بنابراین، این کلمه به فردی گفته می‌شود که در برابر دریافت دستمزد، عمل دوخت و تولید لباس یا کفش را برای دیگران انجام می‌دهد.