مجاز عرفی عام

[ویکی فقه] مجاز عرفی عام، استعمال لفظ در معنای غیر حقیقی، به علاقه معهود نزد عرف عام می باشد. و در اصول فقه کاربرد دارد.
مجاز عرفی عام، عبارت است از استعمال لفظ در غیر موضوع له، به جهت مناسبت و علاقه ای که در عرف عام شناخته شده است، مانند:استعمال لفظ «دابه» (به معنای جاندار و جنبنده) در انسان نادان و کودن.

💡 صائب گرفت رنگ حقیقت مجاز من تا یافتم حقیقت عشق مجاز را

💡 بود جمال حقیقت مشاهد جامی به صورت ار چه به حسن مجاز می نگرد

💡 برون بردم از خانه رخت مجاز حقیقت به من در گشادست باز

💡 گر از عجایب گیتی همی نویسم باز و یا مجاز نگارم چگونه باز آورد

💡 زنهار در این راه مجازی نائی تا کار حقیقتی نسازی، نائی

💡 عشق هر چند مجازی است خوش است سلطنت گرچه به بازی است خوش است