دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] یکی از پیامبران مرسل، حضرت الیاس است که نام مبارکش در قرآن در دو مورد آمده است و حضرت الیاس با طاغوت زمانش مبارزه می کرده است.
از ابن عباس روایت شده: هنگامی که یوشع بن نون بعد از موسی (علیه السّلام) بر سرزمین شام مسلط شد، آن را بین طوایف سبطی ها (ی دوازده گانه) تقسیم نمود، یکی از آن گروهها که الیاس (علیه السّلام) در میانشان بود در سرزمین بعلبک (که اکنون یکی از شهرهای لبنان است) سکونت نمودند. خداوند الیاس (علیه السّلام) را به عنوان پیامبر، برای هدایت مردم بعلبک فرستاد.بعلبک در آن عصر، شاهی به نام «لاجب» داشت که مردم را به پرستش بت فرا می خواند که نام آن «بعل» بود. طبق سخن خدا در قرآن (آیات ۱۲۴ تا ۱۲۸ سوره صافات) «مردم بعلبک، سخن الیاس را تکذیب کردند و از دعوت او اطاعت ننمودند.»شاه بعلبک همسر بدکاری داشت که وقتی شاه به سفر می رفت، او جانشین شوهرش شده و بین مردم قضاوت و حکومت می کرد، آن زن، منشی حکیم و با ایمانی داشت که سیصد مؤمن را از حکم اعدام او نجات داده بود، و در سراسر زمین زنی زشت کارتر از همسر شاه نبود. با شاهان متعددی همبستر شده بود و از آنها دارای فرزندان بسیار بود.شاه همسایه ای صالح از بنی اسرائیل داشت که دارای باغی در کنار قصر شاه بود، و در گوشه ای از آن باغ زندگی می کرد. شاه به او احترام می نمود، ولی همسر شاه در غیاب شاه، آن مؤمن صالح را کشت، و باغ او را غصب و تصرف کرد. وقتی که شوهرش از سفر آمد، زن ماجرا را به او گفت، شوهرش به او گفت: «کار خوبی نکردی» (بیش از این، او را سرزنش نکرد)
← فرستادن الیاس به بعلبک
احترام الیاس؛ الیاس؛ الیاس در قرآن.
