مادۀ اتش گیر

💡 اولین کاربرد گسترده از گاز به عنوان نوعی سلاح در تاریخ 31 ژانویۀ سال (1915) رُخ داد. در طی نبرد بولیموف، آلمانی­ها اِقدام به شلیک 18000 خمپارۀ حاوی گاز اشک­آور زایلیل­بروماید به سمت مواضع روسیه در رودخانه راوكا در غرب ورشو کردند. مادۀ شیمیایی به جای آن که تبخیر شود، منجمد شد و نتوانست اثر مطلوبی از خود برجای بگذارد.

💡 پکتین‌ها نیز در این گروه تقسیم‌بندی شده‌اند. منظور پلی ساکاریدها نیز هستند که مثل لعاب‌ها تشکیل مادۀ ژله مانند می‌دهند. پکتین‌ها در بسیاری از میوه‌ها وجود دارند و در آب میوه‌ها و سبزیجات از قبیل آب سیب، چغندر، و هویج به فراوانی یافت می‌شود. پکتین‌ها در درمان گیاهی و درمان اسهال به کار می‌روند.

💡 در مادۀ ۲ منشور آمده‌است که «فلسطین بر اساس مرزهایی که در زمان قیمومت بریتانیا داشت، یک واحد سرزمینی تجزیه‌ناپذیر است»، یعنی جایی برای کشور یهودی در آن وجود ندارد. این ماده در سال ۱۹۹۶ برای سازگار شدن با توافقنامۀ اسلو مورد تعدیل قرار گرفت.

💡 پرشدگی حالات فرمیون‌ها، همانند الکترون‌ها، تابع آمار فرمی‑دیراکی است؛ لذا در دماهای عادی، سطح فرمی پهن می‌شود. اصولاً، پرشدگی تمام ترازهای انرژی فرمیون‌ها به سطح فرمی مقید است؛ هرچند مفهوم سطح فرمی خارج از فیزیک مادۀ چگال چندان کاربرد ندارد.

💡 کارشناسان آتش‌نشانی هشدار داده‌اند که نگهداری هرگونه ماده آتش‌گیر در نزدیکی منابع حرارتی می‌تواند منجر به وقوع حوادث ناگوار و آتش‌سوزی‌های گسترده در ساختمان شود.

💡 هنگام کار در آزمایشگاه‌های شیمیایی، رعایت پروتکل‌های ایمنی برای جلوگیری از برخورد مواد شیمیایی با هرگونه ماده آتش‌گیر، برای حفظ سلامت کارکنان بسیار حیاتی است.

💡 در صنعت حمل و نقل، انتقال هرگونه ماده آتش‌گیر باید با رعایت استانداردهای بسیار سخت‌گیرانه و استفاده از بسته‌بندی‌های مخصوص انجام شود تا خطری ایجاد نشود.