مادر قحبه

مادرقحبه. [ دَ ق َ ب َ / ب ِ ] ( ص مرکب ) دشنامی است. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

دشنامی است

💡 زین پدرو مادر چوابر وچودریا گرچه یتیم آمدی یتیم مبادی

💡 فرزند آدم و پدر و مادر آدمی کس چون رها کند که به یکبار خر شود؟

💡 مرا ای کاشکی مادر نمی زاد وگر می زاد کس شیرم نمی داد

💡 ای بنده بالای تو سرو آزاد همچون تو بتی مادر ایام نزاد

💡 مادر ره سودای تو منزل کردیم سوزیست در آتشی که در دل کردیم

💡 ورا نیز مادر برون برد تفت ره سیستان برگرفت و برفت