لیل لیلاء

لیل لیلاء. [ ل َ لُن ْ ل َ ] ( ع اِ مرکب ) لیلة لیلی. لیل لایل.لیل ٌ الیل. رجوع به لیلة لیلاء و رجوع به لیل شود.

💡 گه لیلی طنازی اندر حشم ناز مجنون شوی آنگاه به کوه و کمر آیی

💡 اگرچه لیلی وقتست او چه غم دارد ز حال درد دلی کان به حال مجنونست

💡 همچو مجنونی که بشنید از یکی که مرض آمد به لیلی اندکی

💡 درآستین مرادت کلید لیل و نهار برآستان بقایت سر سنین و شهور

💡 نور او پنهان شود در لیل قدر شمس در وی می‌نماید قدر بدر

💡 بیاورد بویش سوی گور لیلی بزد نعره و اوفتاد آن فنایی