لیائو تونگ

لیائوتونگ. [ ءُ ] ( اِخ ) نام شهری به چین.

نام شهری بچین.

💡 امپراتوری لیائو توسط جورچنهای سلسله کین در ۱۱۲۵ میلادی از میان رفت اما قوم خیتان مدتی بعد در آسیای مرکزی خانات قراختایی را به وجود آورد که تا یک قرن بعد (تا زمان حملهٔ مغولان به رهبری چنگیزخان) بر آن منطقه حکومت کرد.

💡 الکساندر ووین (۲۰۱۷) استدلال می‌کند که خیتان چندین وام واژه کره‌ای دارد. از آنجایی که هر دو از سلسله گوگوریو کره و خاندان خیتان، لیائو ادعا می‌کردند که آنان جانشین گوگوریو هستند، گفته شده ممکن است کلمات کره‌ای در خیتان از زبان گوگوریو وام گرفته شده باشد.

💡 در سال ۳۹۵، در حالی که لشکرکشی او علیه بکجه به سمت جنوب ادامه داشت، گوانگ‌گه‌تو بزرگ برای حمله به قبیله خیتان قبایلی به سمت غرب در رود لیائو، سفری انجام داد و ۳ قبیله و ۶۰۰ تا ۷۰۰ اردوگاه را نابود کرد. در سال ۳۹۸، گوانگ‌گه‌تو بزرگ مردم سوشن را در شمال شرقی تسخیر کرد، که اجداد تونگوسی ژورچن‌ها و منچو‌ها بودند.

💡 سرانجام در سال ۹۲۶ میلادی امپراتور تای‌زو از سلسله لیائو (خیتان) به پایتخت بالهایی حمله کرد و آنجا را تصرف کرد. مردم بالهایی بعد از آن به گوریو پناهنده شدند.

💡 در ۱۰۰۴ میلادی، ارتش لیائو طی حمله‌ای گسترده به خاک سونگ موفق شد این دولت را شکست دهد. در مذاکرات صلح، چینی‌ها پذیرفتند سالیانه ۲۰۰٬۰۰۰ طاق ابریشم و ۱۰۰٬۰۰۰ اونس نقره به عنوان خراج به لیائو بپردازند.

💡 دائه گوانگ هیون(دوران حکومت ۹۲۷–۹۳۵) ولیعهد و پسر دائه اینسون آخرین پادشاه بالهائه بود که پس از سقوط بالهائه بدست سلسله لیائو توانست بالهائه بعدی را در سال ۹۲۷ تاسیس کند وی در سال ۹۳۵ با پناهندگان بالهائه وارد گوریو شد.