لون مشت

💡 آن لب ‌که به لون و رنگ او هرگز نشنید و ندید هیچکس گوهر

💡 نگار اندر نگار و لون در لون هزاران در شده پیکر به پیکر

💡 شهاب هست به لون و به شکل چون قلمش فلک به قوّت آن دیو را زند به شهاب

💡 شیراز که گل درو بصد لون بود مثلش نتوان گفت که در کون بود

💡 گه ز شکل لون اعلامش بود صحرا چو کوه گه ز نعل مرکبانش کوه چون صحرا بود

💡 زگَرد گُردان گردون شده به لون زمین زنعل اسبان هامون شده به شکل قمر