لغت نامه دهخدا
لالائی گفتن. [ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) آوازی که دایه چون کودک را در گهواره بجنباند جهت آرام کردن یا خوابانیدن او خواند.
لالائی گفتن. [ گ ُ ت َ ] ( مص مرکب ) آوازی که دایه چون کودک را در گهواره بجنباند جهت آرام کردن یا خوابانیدن او خواند.
آوازی است که دایه چون کودک را در گهواره بجنباند جهت آرام کردن یا خوابانیدن او خواند