قیاس افتراض

[ویکی فقه] قیاس افتراض، به معنای قیاس مورد استفاده در اثبات صحت عکوس و اثبات نتایج اشکال قیاس است.
قیاس افتراض، از اقسام قیاس مرکب، و نیز یکی از ادله اثبات صحت عکوس و اثبات نتایج اَشکال قیاس است.
نحوه کاربرد قیاس افتراض
قیاس افتراض برای اثبات عکس قضایا، به این صورت است که ذات موضوع را شئ معیّنی فرض کرده و دو وصف موضوع و محمول را بر آن حمل می کنند. از دو قضیه ای که به این طریق به دست می آید، قضیه ای که محمول آن، وصف موضوع می باشد قضیه موجبه باید باشد و اما قضیه ای که محمول آن، وصف محمول می باشد به لحاظ ایجاب و سلب، تابع قضیه اصل است. از انضمام این دو قضیه قیاسی تشکیل می شود که یا بی واسطه، منتج قضیه عکس خواهد بود، و یا بعد از انضمام مقدمه صادق دیگر (مثل آنچه در بیان عکس لادوام در مشروطه خاصه و عرفیه خاصه لازم است).
شروط قیاس افتراض
۱. قیاس افتراض در ضرب هایی قابل جریان است که یکی از دو مقدمه قیاس اصل، قضیه جزئیه باشد.۲. قیاس افتراض همیشه از دو قیاس تشکیل می شود که یکی از آن دو باید از شکل اول باشد که بدیهی الانتاج است و دیگری باید از ضرب های اجلای همان شکلی که اثبات صحت انتاج آن مورد نظر است، باشد.
اثبات صحت نتایج
...

💡 (بزوغ ) به معناى طلوع است. قبلا بيان كرديم كه چگونه كلمه (فلما) قضيه رابه ما قبل خود مربوط و متصل مى سازد و نيز گفتيم كه جمله (هذا ربى ) برسبيل افتراض و يا مماشات با خصم است.