قدسی ماب

( قدسی مآب ) (قُ مَ ) [ ازع. ] (ص مر. ) آن که مقدس است (در احترام به روحانیان به کار می رود ).

( قدسیمآب ) آن که به آداب پاکان و نیکوکاران عمل کند.

( صفت ) آنکه مقدس است ( در احترام روحانیون بکار رود ): جناب قدسی ماب.

💡 درین حضیض چرا گشته ای چنین محبوس؟ گذر چو طایر قدسی از اوج این نه طاق

💡 قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او سرمهٔ چشم قدسیان خاک در سرای او

💡 شیشه زندگی قدسی اگر خورد بسنگ در عوض ناله ما خون بدل خارا کرد

💡 ز اهل خانقه قدسی بسی شید و ریا دیدم به چشمم حلقه توحیدشان دام است پنداری

💡 نیست حد بشر این حسن و لطافت که تو راست روح قدسی که بدین شکل مصور شده ای

💡 امشب سیه‌ترست ز شب‌های دیگرم قدسی مگر شود مدد صبح آه ما