قبله ٔ زردشتیان

قبله زردشتیان. [ ق ِ ل َ / ل ِ ی ِ زَ دُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آتش است. ( آنندراج ). بمعنی قبله دهقان است که کنایه از آتش باشد. ( برهان ). رجوع به مزدیسنا ص 183 و رجوع به قبله زردشت ( از فهرست مزدیسنا )شود. ( نقل از حاشیه برهان دکتر معین ):
دارد فروغ قبله زردشتیان که وی
زان کوز گشته زلفش چون پشت برهمن.سلطان کرمانشاهی ( از آنندراج ).

کنایه از آتش است بمعنی قبله دهقان است که کنایه از آتش باشد.

💡 اولین کتابی که هزوارش‌های پهلوی را گردآوردی نمود، فرهنگ پهلویک بود. در این فرهنگ حدود ۵۰۰ هزوارش، که در نوشته‌های پارسی میانه زردشتیان با خط پهلوی به کار می‌رفته، و معنی آن‌ها به پازند آمده است. این فرهنگ احتمالاً یا در اواخر دورهٔ ساسانی یا در قرن سوم هجری تألیف شده‌است

💡 گیلکی از گروه زبان‌های شمال غربی ایرانی است. گروه زبان‌های حاشیهٔ دریای مازندران در خانوادهٔ زبان‌های ایرانی شامل زبان‌های تالشی، مازندرانی، گیلکی و تاتی است. در خانوادهٔ زبان‌های غربی ایرانی زبان‌های دیگری مانند کردی و لری و زبان بلوچی و زبان‌های مرکزی (راجی و گلپایگانی و زبان‌های ایران مرکزی و زبان زردشتیان یزد) و همچنین زبان سیوندی می‌باشند.

💡 سترة در زبان عربی به معنای پوشش و لباس است. در بین زردشتیان نیز پیراهن سفید رنگ بدون آستینی به نام سُدره وجود دارد. که به صورت سُتره هم تلفظ می‌شود.

💡 از تاریخ بنای این برج آگاهی درستی در دست نیست. به عقیده اهالی بسطام این برج آتشکده زردشتیان قبل از اسلام بوده‌است. برخی از خاورشناسان از جمله آندره گدار بر این گمان است که این بنا از آثار غازان‌خان مغول است و نام اصلی آن غازانه بوده که به مرور زمان و بدون توجه به اصل آن کاشانه نامیده شده‌است.