فرو ارمیدن

( فروآرمیدن ) فروآرمیدن. [ ف ُ رَ دَ ] ( مص مرکب ) فروآرامیدن. آرام گرفتن. ساکت شدن:
برادر چو آوازخواهر شنید
ز گفتار و پاسخ فروآرمید.فردوسی.چو دانشگر این قولها بشنود
پس آنگه زمانی فروآرمد.طیان.

( فرو آرمیدن ) فرو آرامیدن. آرام گرفتن

💡 ای خستهٔ خدنگ حوادث به صبر کوش کآخر ز دست چرخ فرو افتد این کمان

💡 سدره فرو دست زانکه منبر صدرش بر سر طینست و من بر از سرطانم