فرنگی ماب

( فرنگی مآب ) فرنگی مآب. [ ف َرَ م َ ] ( ص مرکب ) آنکه در رفتار و کردار خود شیوه فرنگیان پیش گیرد. کسی که به طرز فرنگی زندگی کند.

( فرنگی مآب ) ( ~. مَ ) [ فر - ع. ] (ص مر. ) کسی که به آداب اروپاییان رفتار می کند، متجدد.

( فرنگی مآب ) آن که به آداب اروپاییان رفتار کند.

کسی که باداب اروپاییان عمل کند متجدد

💡 تا فرنگی قومی از مغرب زمین ثالث آمد در نزاع کفر و دین

💡 ز داغ اگر همه طاووس‌گل‌کنی چه‌گشاید که عشق چشم نبازد به لعبتان فرنگی

💡 یک گا‌م درین مرحله‌ام قطع نگردید کز یاد نگاهت به فرنگی نرسیدم

💡 ننموده رخ ربودی دل ما به تیزچنگی به من شکسته‌خاطر چه نکردی ای فرنگی

💡 هلاکم کرده بی پروا فرنگی زاده ترسایی که گر دستش رسد یکباره خون ریزد مسیحا را

💡 من به یک بوسه بدان شوخ فرنگی به خشم گر میسّر شودم سلطنت روس و پروس