فرضه نعم

( فرضة نعم ) فرضة نعم. [ ف ُ ض َ ت ُ ن ُ ] ( اِخ ) بر ساحل فرات است و ابن کلبی گوید: به نام حسان بن تبع اسعد ابی کرب حمیری که او را «نُعْم » میخواندند، نامیده شد. ( از معجم البلدان ).

بر ساحل فرات است و ابن کلبی گوید: به نام حسان بن تبع اسعد ابی کرب حمیری که او را نعم می خواندند نامیده شد.

💡 در پارس فرضه بزرگ آن است شهری بزرگ از اعیان پارس و در آنجا کشت و کشاورزی نباشد

💡 بر آن فرضه‌گه خیمه‌ای زد ز دور که گوهر ز دریا برآورد نور

💡 بر آن فرضه‌گاه انجمن ساختند علم‌ها به انجم برافراختند

💡 بران کوه دیگر نبودش درنگ سوی فرضه‌گه شد ز بالای سنگ

💡 بترزین همه آن کزین خانه دور یکی فرضه بینی چو تابنده نور

💡 فان قال فلم جعل القراءة فى الركعتين الاولتين و التسبيح فى الاخيرتين ؟قيل: للفرق بين ما فرضه الله من عنده و بين ما فرضه من عندرسول الله