فراوانی خانه ای

💡 عشقت آمیخت به دل درد فراوانی را ریخت در پیرهنم، خار بیابانی را

💡 از فراوانی، که خشکا مار کرد زن نهان مر مرد را بیدار کرد

💡 شد ار تو قدر سخن کم، ببند لب واعظ که گشته قیمت کالا کم، از فراوانی

💡 کم شود قیمت‌کالا چو فراوان‌گردد با فراوانی کالا ضرر آمیخته‌اند

💡 زان فراوانی که اندر جان اوست هر تهی را پر نمودن شأن اوست