فال کلند

فال کلند. [ ل ِ ک ُ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صاحب آنندراج آرد: یکی از ایرانیان می گفت که شخصی سر و روی خود پوشیده، نهانی بر در خانه بیگانه رود و غربالی با کلندی همراه دارد و غربال را با کلند مینوازد و صاحب خانه چیزی را از مأکول یا مشروب در غربال میکند و از آن چیز برنیک و بد کار تفاؤل کنند. ( از آنندراج ). این اصطلاح جز در مأخذ فوق دیده نشد، و در هر صورت مرادف فالگوش و قاشق زنی و نظایر آن است. رجوع به فالگوش شود.

💡 تو را گویم چرا مستم ز لعلش بوی بردستم کلند عشق در دستم به گرد کان همی‌گردم

💡 این مقاله فهرستی از شخصیت‌های کلند است که شامل رمان تصویری، مانگا و انیمه می‌شود.

💡 خسرو وداع ملک خود از بهر شیرین می‌کند فرهاد هم از بهر او بر کوه می‌کوبد کلند

💡 آن کهی کو داشت از کان نقد چند گشت پاره پاره از زخم کلند

💡 ای شده چاکر آن درگه انبوه بلند وز طمع مانده شب و روز بر آن در چو کلند