غله جین

غله جین.[ غ َ ل َ / ل ِ ] ( ص ) در لهجه طبری به معنی ابلق. رجوع به ابلق و واژه نامه طبری چ دکتر صادق کیا شود.

💡 به هر تقدیر قانون غله، آزاد مردان تهیدست روم را از پشتیبانان وابسته آریستوکراسی به مدافعان برادران گراکوس و بعدها گایوس ماریوس و قیصر (سزار) مبدل کرد.

💡 همچنین مستوفی این آبادی را ویران و هوایش را گرم توصیف کرده که محصول آن غله بوده‌است.

💡 «آبش از فیض رود کر است و در آنجا غله و انگور بسیار بود و مواضع بیشمار از توابع آنجاست.»

💡 بستان خدای است، چنان دان که، شریعت پر غله و پر کشته درختان فراوان

💡 فراز گنبد سیمینش بنشینم به کام دل ز زر و سیم گنبد را به کام او دهم غله

💡 غله بی گاو و زر خواجه زراعت می‌کنی کز زراعت هر که را زر نیست برخوردار نیست