غلطان پیچان

غلطان پیچان. [ غ َ ن ِ ] ( نف مرکب ) غلطنده تاب خورنده در آب. غوطه خورنده در آب. ( ناظم الاطباء ).

💡 خاک عالم کاش می‌شد بر سر پیر و جوان می‌نبد غلطان به خاک و خون قدر عنای تو

💡 زیر گردون چه کند دل که نگردد ساکن؟ در صدف گوهر غلطان چه تواند کردن؟

💡 چو شستن گیرد او خود را رباید آب جو او را چو سیبش می‌برد غلطان به باغ خرم بی‌سو

💡 جان‌های عاشقان چون سیل‌ها غلطان شده می‌دوانند جانب دریای تو دریای تو

💡 آن یکی غلطان تن خود می کشید آن یکی می جست و آن یک می دوید

💡 همه گشته غلطان چه چشم و چه جان همه روی بر رو زبان بر زبان