لغت نامه دهخدا
( غلامعلی آزاد ) غلامعلی آزاد. [ غ ُ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) حسینی واسطی بلگرامی، متوفی به سال 1200 هَ. ق. او راست:
1- الدیوان الاول که دیوان شعر است و تألیف آن به سال 1187 هَ. ق. پایان یافته است. دیوان دوم در 59 صفحه، دیوان سوم منطبع در حیدرآباد. 2- سبحة المرجان فی آثار هندستان، شامل تراجم دانشمندان هند و مطالبی که ایشان در باب تفسیر و حدیث گفته اند و سخنان نادری که از آنان به زبان عربی نقل شده است. تاریخ تألیف کتاب سال 1177 هَ. ق. است و 298 صفحه دارد. ( از معجم المطبوعات ج 1 ستون 1 ). در اعلام المنجد آمده: غلام علی آزاد بلگرامی ( 1704 - 1786 م. ) از مورخان هند بود. به قصد حج به مکه رفت و مدتی در آنجا اقامت کرد. از مؤلفات اوست: «مآثر الکرام فی تاریخ بلغرام ». کتاب مآثر الامراء تألیف صمصام الدوله را نیز نشر کرد، این کتاب قاموس اعلام رجال عهد حکومت مغول در هند است - انتهی. صاحب قاموس الاعلام ترکی ( ج 1 ص 175 ) گوید: امیر غلامعلی بلگرامی متخلص به آزاد، پسر سیدنوح، معروف به امیر عبدالجلیل بلگرامی است. آزاد از شعرای فصیح هندوستان بود. او مؤلفاتی به زبان فارسی دارد به نامهای «قصاید غری »، «سبحة المرجان »، «خزانه عامره » و «تذکره سرو آزاد». مرگ او به سال 1200 هَ. ق. بود. - انتهی. رجوع به «از سعدی تا جامی » چ 1 ص 314 شود.