غفلت زدگی

غفلت زدگی. [ غ َ / غ ِ ل َ زَ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) غفلت زده بودن. حالت شخص غفلت زده. دچار غفلت شدن. غافل بودن. رجوع به غفلت و غفلة شود.

غفلت زده بودن حالت شخص غفلت زده

💡 درین چمن نه چنان خفته ام که از غفلت چو سبزه سردهد آب این جهان به زیر مرا

💡 ولى هنگامى كه طوفان فرو نشست و به ساحل آرامش باز گشتيد، از نو همان غفلت وغرور، و همان شرك و بت پرستى خودنمائى مى كند.

💡 O منشاء خُلف وعده، غفلت، عجز، ترس، جهل و يا پشيمانى است كه هيچ كدام از اينها در ذات مقدّس الهى راه ندارد. (لايخلف الميعاد)

💡 در مـواردى گـفـتـه مـى شـود كـه انـسـان كـارى مـا فـوق انـتظار طرف انجام داده و او از آنغافل است يا خود را به غفلت مى زند.

💡 غفلت بلاست، ورنه من آن صید زیرکم کز خواب خوش تپیدن دل می جهاندم

💡 چشم حیران انتظار آهنگ مشق غفلت است لغزش مژگان مینا انفعال مسطرش