غصه گسار

غصه‌گسار به معنای غمخوار است؛ یعنی کسی که در غم و اندوه دیگران شریک می‌شود، همدردی می‌کند و همراهی عاطفی دارد. این واژه برای کسی به کار می‌رود که در کنار دیگری باشد و با مهربانی و دلسوزی، تلاش کند تا غم‌های او را کاهش دهد یا همراه او در تحمل سختی‌ها باشد. این واژه در ادبیات و زبان فارسی بیشتر برای توصیف افرادی با روحیه مهربان و غمخوار به کار می‌رود که در لحظات سخت زندگی دیگران، در کنارشان هستند و سعی می‌کنند باری از دوش آن‌ها بردارند. به عنوان مثال، در سخت‌ترین روزهای زندگی‌ام، مادرم همیشه غصه‌گسار من بود و نمی‌گذاشت غم‌ها مرا از پا بیندازند.

مترادف‌ها

تسلی‌دهنده، غم‌زدا، تسکین‌دهنده

متضادها

غصه افزا، غم‌افزا

لغت نامه دهخدا

غصه گسار. [ غ ُص ْ ص َ / ص ِ گ ُ ] ( نف مرکب ) غمخوار و غمگین:
به یأس گوشه نشین و به صبر غصه گسار.کمال اسماعیل ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

غمخوار.

فرهنگ فارسی

( صفت ) غمخوار غمگین.

جمله سازی با غصه گسار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 صفایی چه غم گر غمم زو فزود هم او نیز باشد مرا غم گسار

💡 شاعر در این بیت زیبا با استفاده از استعاره‌های بسیار لطیف، معشوق را به عنوان یک غصه گسار معرفی کرده است که می‌تواند رنج‌های عمیق قلب بی‌قرار را تسکین دهد.

💡 در ادبیات کلاسیک فارسی، همیشه شخصیت‌های نیکوکار و باوفا به عنوان غصه گسار در کنار انسان‌های رنج‌کشیده و تنها در لحظات سخت زندگی ظاهر شده‌اند.

💡 او با سخنان آرام‌بخش و مهربانانه خود، مانند یک غصه گسار واقعی، توانست غم و اندوه عمیق را از دل آن پیرمرد خسته و تنها بیرون کند.

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران