غبار براوردن

( غبار برآوردن ) غبار برآوردن. [ غ ُ ب َ وَ دَ ] ( مص مرکب ) صاحب مجموعه مترادفات، غبار برآوردن از چیزی را مترادف خراب و ویران شدن و ویران کردن خانه و جز آن آورده است. رجوع به مجموعه مزبور ص 138 شود.

( غبار بر آوردن ) ( مصدر ) گرد بر آوردن در هوا. یا غبار بر آوردن از جایی یا چیزی. آن را خراب کردن ویران ساختن.

💡 مردیم و از غبار دو عالم به در زدیم ای عافیت ببال‌که هستی وبال داشت

💡 و تو، آن روز غبار تسليم بر چهره ات نشست كه شدت و جراءت خود را وانهادى و پس ازآن كه گردن گرگان را در هم شكستى خاك نشين شدى !

💡 نخلِ بلندِ او، چو خسان بر زمین زدند- طوفان به آسمان ز غبار زمین رسید

💡 ز بس در عشق شد صرف خموشی روزگار من نفس در خاک می دزدد پس از مردن غبار من

💡 آرى اين اقدام بود كه غبار مسموم گناه را از خانه و كاشانه مردم زدود و ديو معصيت راقتل عام كرد.