عید گلابی

عید گلابی. [ دِ گ ُ ] ( اِخ ) عیدی بود که در عهد اکبرشاه در هندوستان موسوم بود و در آن روز امرا شیشه های گلاب پیشکش میکردند. این رسم در اواسط عهد محمد اورنگ زیب برافتاد. ( از آنندراج ):
ز خلقش تا صبا در فیض یابی است
به گلشن هر سحر عید گلابی است.ملا ابوالبرکات ( از آنندراج ).به بزم عشرتش از نشئه یابی
کند در شیشه می عید گلابی.ملا ابوالبرکات ( از آنندراج ).

عیدی بود که در عهد اکبر شاه در هندوستان مرسوم بود و در آن روز امرا شیشه های گلاب پیشکش میکردند این رسم در اواسط عهد محمد اورنگ زیب برافتاد

💡 از شکفتن غنچه آب روی گلشن را فزود گوییا مشت گلابی بر رخ گلها فشاند

💡 رخت گلست و مرا دل ز عشقت آتش محض از آن زند به رخم دیده ها گلابی خوش

💡 از دل خونشده هرکس که شرابی نکشید دامن گل به کف آورد و گلابی نکشید

💡 از نوحهٔ جغدالحق ماییم به دردِ سر از دیده گلابی کن، دردِ سرِ ما بنشان

💡 گر زان که نمی‌خواهی تا جلوه شود گلشن از بهر چه بگشادی دکان گلابی را