علی زاهی
لغت نامه دهخدا
علی زاهی. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن اسحاق بن خلف زاهی بغدادی. مکنی به ابوالقاسم. شاعر بود و در ابتدای دهه سوم ماه صفر سال 308 یا318 هَ. ق. متولد شد. و در ابتدای دهه سوم ماه جمادی الاَّخرة سال 352 هَ. ق. درگذشت و در مقابر قریش ( کاظمین فعلی ) دفن شد. وی سیف الدولةبن حمدان را مدح گفته است. و او را دیوان شعری است در چهار جلد که غالب اشعار آن در مدح اهل بیت است زیرا او از کسانی بودکه علناً شروع به مدح اهل بیت کردند. زاهی منسوب به «زاه » است که قریه ای است به نیشابور. ( از معجم المؤلفین از الوافی صفدی ج 12 ص 2 و اعیان الشیعه عاملی ج 41 ص 65 و فوائد الرضویة ج 1 ص 274 و هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 680 ) ( از الذریعه آقابزرگ طهرانی ج 9 ص 399 از ابن خلکان ج 1 ص 355 و کشف الظنون حاجی خلیفه ج 2 ص 93 و تاریخ بغداد ج 11 ص 350 و ریحانة الادب و مجالس المؤمنین ص 228 ). و نیز رجوع به زاهی ( علی بن... ) شود.
جمله سازی با علی زاهی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 زاهی حواس، رئیس شورای عالی آثار باستانی مصر، بر این باور است که جسد شهبانو به یکی از هرمهای جانبی در کنار هرم بزرگ جیزه منتقل شده، با این حال امکان درستآزمایی این فرضیه وجود ندارد.
💡 زاهی حواس (زاده ۲۸ مه ۱۹۴۷) باستانشناس و مصرشناس مصری و وزیر کنونی باستانشناسی مصر است. او پیش از این دبیرکل شورای عالی آثار باستانی مصر بود. او دانشآموخته دانشکده هنر از دانشگاه اسکندریه است.
💡 راهوتپ شاهزادهای مصری در دودمان چهارم مصر باستان و کاهن اعظم رع در هلیوپولیس بود. او به احتمال زیاد پسر فرعون سنفرو و همسرش بوده. زاهی حواس اما بر این باور است که هونی پدر او بودهاست. نام او به معنای «رع خشنود است» میباشد.