علی بن هلال کرکی

[ویکی شیعه] علی بن هلال کَرَکی معروف به شیخ علی مِنشار، شیخ الاسلام عصر صفویان در عصر حکومت شاه تهماسب اول. وی به دعوت استادش، محقق کرکی، از جبل عامل به ایران آمد و علاوه بر منصب شیخ الاسلامی، وکالت در حلالیات را نیز از سوی شاه تهماسب به عهده داشت. از اقدامات وی، معرفی حسین بن عبدالصمد حارثی، پدر شیخ بهایی، به شاه تهماسب برای تصدی گری منصب شیخ الاسلامی قزوین بود. وی در سال ۹۸۴ قمری در اصفهان درگذشت و در دارالسیاده حرم امام رضا(ع) دفن شد.
زین الدّین علی بن احمد بن محمد بن هلال کرکی عاملی معروف به علی بن هلال کرکی اهل جبل عامل بود. به جهت شهرت پدرش، به وی شیخ علی منشار نیز می گفته اند. وی مدت ها در هند و عراق می زیسته است.
در زمان حکومت شاه تهماسب اول (حکومت ۹۳۰-۹۸۴ق)، برخی از علمای شیعه به دعوت محقق کرکی از جبل عامل به ایران آمدند. علی بن هلال کرکی از جمله شاگردان محقق کرکی بود که به جهت این دعوت به ایران آمد و همراه خود حدود چهار هزار جلد کتاب آورد.

💡 هلال ازان دل خود ای سوار مست خورد که هیچ وقت ترا حاجت رکاب نشد

💡 نخست شب که زجام هلال لب تر کرد زخشک مغزی و مستی زخلق دوخت دهان

💡 روز نبرد آنزمان کز سم اسبان شود پشت زمین پر هلال روی فلک پرغبار

💡 گر عکس خم ابروی تو نیست هلال خوبی وی از بهر چه روز افزونست

💡 بر هلال حال من خورشید مهرت چون بتافت بدر خواهم شد که افزون می شود نورم هنوز