علی بن مظاهر اسدی

[ویکی فقه] علی بن مظاهر اسدی از اصحاب امام حسین علیه السلام و از شهدای کربلا است.
در منابع مشهور و کهن، علی بن مظاهر اسدی، در شمار شهیدان کربلا ذکر نشده است. تنها برخی از معاصرین آورده اند که وی در کوفه می زیست و پس از آمدن امام حسین علیه السلام به عراق، همراه دیگر یاران حضرت از آن شهر خارج شد و به ایشان پیوست.
رجز ابن مظاهر در عاشورا
وی روز عاشورا به میدان شتافت و این رجز را خواند:اقْسَمْتُ لَوْکنَّا لَکمْ اعْداداً • اوْ شَطْرَکمْ لکنْتُمُ الانْکاداًیا شَرَّ قَوْمٍ حَسَباً وَزاداً • لاحَفَظَ الله لَکمْ اوْلاداً به خدا سوگند اگر نفرات ما در برابر شما کم است، شما نیز در نظر ما کم و ناچیز هستید. ای گروهی که از نظر حسب و توشه آخرت بدترین هستید خدا نسل شما را باقی نگذارد.
شهادت ابن مظاهر
به روایتی وی پس از کشتن هفتاد تن از نیروهای دشمن، به فیض شهادت نایل آمد.

💡 اعيان ثابته در خارج مظاهر مى خواهند تا از علم كه غيب است زيرا عين ذات است، به عينآيند، البته نه به نحو تجافى، بلكه بنحو تجلى

💡 شد از تجلی ثانی مظاهر اکوان کز آنست ساحت ویرانه عدم معمور

💡 جان وایت چندین تیکی یا شاید مظاهر تیکی را در سنت مائوری نامگذاری می‌کند:

💡 جـواب: حـكـومت جمهورى است مثل ساير جمهورى ها و احكام اسلام هم احكام مترقى و مبتنى بردمكراسى و پيشرفته و با همه مظاهر تمدن موافق و من هم نقشى در خود حكومت ندارم، هماننقش هدايت را دارم.

💡 کجا شود به حقیقت عیان جمالِ حقیقت اگر مظاهر و آئینهٔ مجاز نباشد

💡 تا خاک را سکون بود و چرخ را مدار ایزد ترا مظاهر و سلطان ترا معین