علی بن احمد جمالی

[ویکی فقه] جمالی، علی بن احمد، فقیه و شیخ الاسلام حنفی در دوره عثمانی، قرن دهم، ملقب به علاءالدین رومی بود.
تاریخ تولد او معلوم نیست. زادگاهش را آماسیه ذکر کرده اند. وی در کودکی نزد علاءالدین علی بن حمزه قره مانی حدیث شنید و مختصر قَدوری و منظومة نسفی را از بر کرد، سپس به قسطنطنیه رفت و نزد ملا خسرو حدیث آموخت. پس از مدتی، ملا خسرو وی را نزد مصلح الدین بن حسام، مدرّس مدرسه سلطانیه در بورسه، فرستاد. جمالی نزد او علوم عقلی و شرعی را فراگرفت و پس از مدتی داماد و معید وی شد.
مدرس شدن علی بن احمد
سلطان محمد دوم، جمالی را مدرّس مدرسه حجریه در اَدِرنه کرد و او مشغول تدریس شد، اما، محمدپاشا قره مانی، وزیر سلطان، که با جمالی دشمنی داشت، او را از آن مدرسه به مدرسه دیگری منتقل کرد و مقرری اش را کاهش داد. جمالی آزرده خاطر شد و تدریس را رها کرد و به خدمت شیخِ عارف مصلح الدین بن وفا در آمد و تا زمان سلطان بایزید دوم، هیچ منصبی را نپذیرفت.
مفتی شدن علی بن احمد به دستور سلطان بایزید
سلطان بایزید او را مفتی منطقه آماسیه کرد و تدریس در مدارس گوناگون، از جمله مدارس بورسه و آماسیه و ازنیق، را به او واگذار نمود. جمالی در سال ۹۰۰ به بالاترین رتبه تدریس، یعنی رتبه مدرّسی، در مدرسه ثمانیه در استانبول رسید.
← شیخ الاسلام شدن علی بن احمد به دستور سلطان بایزید
...

💡 ای لعبت تحیر! نور چه آفتابی تا غافلی جمالی چون بنگری نقابی

💡 شوق جمالی مگر رهزن دل شد که باز خواب فراموش کرد دیده شب زنده‌دار

💡 دیده‌ام صاحب جمالی از کمال هیچ کس می‌نبودش در هیچ حال

💡 شکلی ز بس بدیع و جمالی ز بس جمیل در فر و تاب خجلت خورشید و اختری

💡 منصور سعید آنکه ازو مجلس سلطان چون چرخ ز خورشید گرفتست جمالی

💡 هر دمش جاه و جمالی تازه باد مدت ملکش برون ز اندازه باد