عشق عقلی

عشق عقلی. [ ع ِ ق ِ ع َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح فلسفه ) عشقی است که مبداء آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست. ( فرهنگ علوم عقلی ).

در اصطلاح فلاسفه عشقی است که مبدا آن توجه به ذات حق تعالی باشد و مخصوص مقربان درگاه اوست

💡 فوادی مهجتی لبی مثالی نیتی حسی خیالی فکرتی عقلی اری مجموع ذاتی لک