عُروة بن زبیر (۲۳ـ۹۴ق) (نام اصلی: عروة بن زبیر بن عوام اسدی قُرَشی) محدث و از فقهای هفتگانه در مدینه. عالم علوم دینی و فردی صالح بود. عبدالله بن زبیر برادر وی، اسماء ذات النطاقین، مادرش، و عایشه، خاله اش، بود. او احادیث بسیاری از عایشه و عبدالله بن زبیر روایت کرده است. چاه زبیر در مدینه منتسب به اوست. عروة بن زبیر هفت سال در مصر اقامت کرد و سپس به مدینه بازگشت و گوشۀ عزلت اختیار کرد و در نهایت در قریۀ فرع نزدیک مدینه درگذشت.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] عروة بن زبیر. عروة بن زبیر با نام و کنیه ابوعبدالله عروه، فرزند زبیر پسر عوام پسر خویلد، در سال ۲۲ یا به روایتی ۲۶ هجری قمری زاده شد. عروة بن زبیر از تابعین مدینه و یکی از هفت فقیه آن شهر بود که آن جا زندگی می کرد. و در سال ۲۳ (ه. ق) به دنیا آمد. پدرش زبیر پسر عوام، پسر صفیه عمه محمد پیامبر اسلام و یکی از یاران نام دار او بود. نام مادر او اسماء دختر ابوبکر و برادرش عبدالله بن زبیر بود. عروه، دانشمند، راوی حدیث و فقیه پرتلاشی بود. احادیث متعددی از او نقل شده است. او می گوید من در روز جنگ جمل پسر کوچکی بودم و به همین جهت من را در جنگ شرکت ندادند. داستانی از او حکایت شده است که روزی او با دو برادرش مصعب و عبدالله در مسجدالحرام نشسته بودند و هر کدام آرزوی خود را بیان کردند، یکی از آنان آرزو کرد که حرمین را صاحب شود و به خلافت مسلمانان برسد. یکی دیگر گفت که می خواهم مالک عراق شوم و با فلان زن ازدواج کنم. عروة بن زبیر گفت من آرزو دارم که زهد در دنیا و رستگاری در آخرت داشته باشم و از من دانش، روایت کنند. عروه به مدینه مهاجرت کرد و در همان جا سکنی گزید. چاهی در مدینه به نام اوست، عروه در مدینه را او حفر کرده که هیچ چاهی به شیرینی آب آن جا یافت نمی شد. او در مزرعه خود در اطراف مدینه در سال ۹۴ هجری قمری از دنیا رفت. [ویکی فقه] عروة بن زبیر با نام و کنیه ابوعبدالله عروه، فرزند زبیر پسر عوام پسر خویلد، در سال ۲۲ یا به روایتی ۲۶ هجری قمری زاده شد. عروة بن زبیر از تابعین مدینه و یکی از هفت فقیه آن شهر بود که آن جا زندگی می کرد. و در سال ۲۳ (ه. ق) به دنیا آمد. پدرش زبیر پسر عوام، پسر صفیه عمه محمد پیامبر اسلام و یکی از یاران نام دار او بود. نام مادر او اسماء دختر ابوبکر و برادرش عبدالله بن زبیر بود. عروه، دانشمند، راوی حدیث و فقیه پرتلاشی بود. احادیث متعددی از او نقل شده است. او می گوید من در روز جنگ جمل پسر کوچکی بودم و به همین جهت من را در جنگ شرکت ندادند. داستانی از او حکایت شده است که روزی او با دو برادرش مصعب و عبدالله در مسجدالحرام نشسته بودند و هر کدام آرزوی خود را بیان کردند، یکی از آنان آرزو کرد که حرمین را صاحب شود و به خلافت مسلمانان برسد. یکی دیگر گفت که می خواهم مالک عراق شوم و با فلان زن ازدواج کنم. عروة بن زبیر گفت من آرزو دارم که زهد در دنیا و رستگاری در آخرت داشته باشم و از من دانش، روایت کنند. عروه به مدینه مهاجرت کرد و در همان جا سکنی گزید. چاهی در مدینه به نام اوست، عروه در مدینه را او حفر کرده که هیچ چاهی به شیرینی آب آن جا یافت نمی شد. او در مزرعه خود در اطراف مدینه در سال ۹۴ هجری قمری از دنیا رفت. فرزندان عبدالله، محمد، یحیی، عمرو، مصعب، عبیدالله، هشام و... از جمله فرزندان وی می باشند. ویژگی های فرزندان عبدالله و عثمان از خطبای معروف زمان خودشان بودند، یحیی عالمی نسب شناس بود که به وسیله نزاعی که بین او و ابراهیم بن هشام عامل هشام بن عبدالملک در مدینه رخ داد، مضروب شد و به همین سبب درگذشت؛ اما عمرو، بیش تر با عمویش عبدالله هم نشین بود و بالاخره هم با عمویش ابن زبیر کشته شد و هیچ بازمانده ای نداشت.ابومنذر هشام بن عروه نیز جزء فقها و حفاظ مدینه بود. دشمنی با امام علی ...
جمله سازی با عروه بن زبیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مؤ لف قدس سره: مادر عروه اسما دختر ابى بكر بود، كه متعه زبير بن عوام شد، وعبداللّه بن زبير از اين ازدواج به دنيا آمد.
💡 قطن، نام كوهى در ناحيه ((فيد )) است كه در آنجل چشمه هايى متعلق به بنى اسد قرار دارد. مسلمانان در آن مكان با دشمنان درگير شدندو ميان آنان آتش نبرد شعله ور گرديد. يك تن از دشمنان و يك تن از مسلمانان به نام ((مسعود بن عروه )) در اين نبرد كشته شدند و تعدادى از دشمنان زخمى گرديدند.
💡 منظور عروه از گذشته همان داستان هيزم و آتشى است كه به علت خوددارىبنى هاشم از بيعت با ابوبكر بر در خانه فاطمه (ع ) فراهم كرده بودند.
💡 نيز از اجداد مادرى ام البنين سلام الله عليه، عروةالرحال فرزند عتبة بن جعفر بن كلاب، پدر كبشه: جده دوم اين بانو مى باشد. عروه باپادشاهان رفت و آمد بسيار داشت و او را نزد آنها پايگاه و منزلتى رفيع بود، و به همينخاطر هم او را رحال (يعنى جهانگرد) ناميده اند.
💡 حال اگر شهداى بنى هاشم را نيز به اين عدد بيفزايم، شماره شهداى كربلا به 136نفر خواهد رسيد، و اگر قيس بن مسهر صيداوى، عبدالله بن يقطر و هانى بن عروه را نيزجزو شهداى كربلا به شمار آوريم، رقم رزمندگان ارودى حسينى به 139 نفر خواهدرسيد درود خدا بر سرور شهيدان و ياران با وفايش. (691)
💡 عزّت واقعى زمانى نصيب آنان مى شود كه چنان كه در مستثناىاول: الا بحبل من اللّه آمده به ريسمان محكم آسمانى و عروه وثقاى الهى چنگ بزنند و ازشرارت ها و لجاجت ها و روحيه شيطانى و پليد خود دست بر دارند.