عباس قلی بن محمدقلی ترابی اصفهانی

[ویکی فقه] عباس قلی بن محمدقلی ترابی اصفهانی، از شعرای معاصر اصفهان بوده است.
عباس قلی ترابی فرزند محمّدقلی، از شعرای معاصر اصفهان بوده است. او در سال ۱۳۰۵ش در دهستان «درغوک» از توابع آباده متولّد شده و پس از تحصیل به استخدام اداره فرهنگ درآمده و چندی در شهرضا به شغل آموزگاری مشغول بود و در سال ۱۳۵۷ش بازنشسته شد.
فعالیت های ادبی
شاعری خوش مشرب، شوخ طبع و بااستعداد بود و در اغلب انجمن های ادبی از جمله انجمن کمال و انجمن حافظ شرکت می کرد و اشعارش در نشریات اصفهان همچون «اولیاء» و «نوید اصفهان» به چاپ می رسید. مجموعه اشعار او با عنوان «جلوه های عرفانی» در سال ۱۳۸۱ش به چاپ رسیده است. ابیات زیر از اشعار اوست: "ز چشمش تا به مژگان خواب ریزد ••• به جام دل شراب ناب ریزد""به گیسویش وزد هر دم نسیمی ••• از آن صدها دل بی تاب ریزد""ز رخسارش فروغ عالم آرا ••• درون چشمه مهتاب ریزد".
وفات
او در روز ۵ اردیبهشت سال ۱۳۸۴ش در اصفهان از دنیا رفت و در قبرستان جدید اصفهان (باغ رضوان) به خاک سپرده شد.
مهدوی، سیدمصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۱۳۱.
...

💡 محمدقلی مجد، پژوهش‌گر ایرانی مقیم ایالات متحده آمریکا، در کتابی با عنوان تاراج بزرگ ادعا می‌کند که محسن فروغی و پدرش محمدعلی فروغی در سرقت آثار باستانی ایران نقش بسزائی داشته‌اند.

💡 در مقابل، شاه صفی هم داوودخان را عزل کرد و دوباره محمدقلی خان زیاداوغلی قاجار را به جای او منصوب کرد.

💡 در اصفهان بزرگان باقی مانده صفویه که از حیله اشرف آگاه شدند نامه‌ای به شاه تهماسب ارسال کردند تا او را از حیله اشرف آگاه کنند ولی حامل نامه توسط سیدال خان که به اصفهان باز می‌گشت گرفتار شد و او نامه را به اشرف رساند. در ۲۸ مه ۱۷۲۵ اشرف ۲۲ تن از آن بزرگان را به بهانه شکار به باغ فرح آباد دعوت کرد و ۱۹ تن از آنان را از جمله اعتمادالدوله پیشین محمدقلی‌خان و رحیم‌خان حکیم باشی به قتل رساند.

💡 ایمر محمدقلی‌آخوند، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.

💡 / ۱۶۲۵م، به دلیل کوتاهی محمدقلی خان در برابر این شورش، و در راستای سیاست شاه عباس مبنی بر کنار گذاشتن حکام قزلباش از راس ایالات و گماشتن غلامان قفقازی به جای آنها، خان قاجاری معزول و به جای او فرزند الله‌وردی خان منصوب شد.

💡 در تبریز بیستون بیگ افشار را که از طرف نادر حاکم تبریز شده بود را عزل کرد و به جای او محمدقلی خان سعدلو را حاکم تبریز کرد و با ۱۸٬۰۰۰ نفر به سمت ایروان رفت.