عالم هیولی

عالم هیولی. [ ل َ م ِ هََ لا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عالم اجسام است. ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ).

عالم اجسام است

💡 جماد و جانور در کشت انسان هیولی و صور را دانه کردند

💡 دوش جانرا محرم اسرار أسری یافتم لوح هستی خالی از نقش هیولی یافتم

💡 نه که خود آدم به ذکر تو تقرب می‌نمود چون صور بخش هیولی خاک آدم می‌سرشت

💡 ب آستین هیولی ز نفخ صورت غیب دمید روح مقدس بعضو و عرق و عظام

💡 وز کف و دود هیولی از پس بگداختن چرخ اخضر بر فراز ارض اغبر داشتند

💡 از عقل تا هیولی ماء/لوه سر اوست کز بندگی بخوان الوهیتش صلاست