لغت نامه دهخدا
طور زیتا. [ رِ زَ ] ( اِخ ) کوهی است نزدیک رأس عین نزدیک پل خابور و بر فراز آن درخت زیتونی است که از باران آب خورد و بدین جهت آن کوه را طور زیتا نامیده اند... و از فضایل بیت المقدس آنست که طور زیتا بدانجاست و آنجا هفتادهزار پیغمبر از گرسنگی و برهنگی و شپش بمرده اند و آن مشرف بر مسجد اقصی است و میان آن دو وادی جهنم واقع است و از آنجا عیسی بن مریم بر آسمان شده و صراط نیز بر آن استوار است و عمربن خطاب بدانجا نماز گذارده و قبور انبیا هم آنجاست. بشاری گوید: جبل زیتا مشرف بر مسجد اقصی و شرقی وادی شلوان است که وادی جهنم باشد. ( معجم البلدان ).
