طبلک نواز

طبلک نواز. [ طَ ل َ ن َ ] ( نف مرکب )آنکه طبلک نوازد: دردبی؛ طبلک نواز. ( منتهی الارب ).

۱ - آن که طبلک نوازد. ۲ - بازیار.

💡 که چون طبلک شه برآرد خروش بود کان خروشش نیاید بگوش

💡 عاقلی گفتش مزن طبلک که او پختهٔ طبلست با آنشست خو

💡 در آن آماج کاو کردی کمان باز ز طبل زُهره کردی طبلک ِ باز

💡 تا رمیدی مرغ زان طبلک ز کشت کشت از مرغان بد بی خوف گشت

💡 سالها این مرگ طبلک می‌زند گوش تو بیگاه جنبش می‌کند

💡 کودکی کو حارس کشتی بدی طبلکی در دفع مرغان می‌زدی