طبخ الذهب

طبخ الذهب. [ طَ خُذْ ذَ هََ ] ( ع اِ مرکب ) تشویه طلا. پُختن زر. ( الجماهر بیرونی ص 233 ).

تشویه طلا پختن زر

💡 52-مروج الذهب: ج 2، صفحه 362؛ نهج البلاغه: خطبه 122؛ يعقوبى: ج 2صفحه 160، ابن ابى الحديد: ج 1 صفحه 180.

💡 184- طبرسى / الا حتجاج. بحار الا نوار29 / 215 و 334. الغدير، ج 7 ص 190و 197. مروج الذهب 3 / 252. معجم البلدان 4 / 238. ابن ابى الحديد، شرح نهجالبلاغه 4/77 و100. سيّد مرتضى حسينى فيروزآبادى، السبعة السلف /35 و36.همدانى، فاطمة الزهراء/326.

💡 101- گفت و گو بين عمروعاص و ابوموسى در تاريخ طبرى 6/40، اخبارطوال، ص 201 مروج الذهب 2/442، تاريخ يعقوبى 2/190، الامامة و السياسة 1/157مفصل نقل شد.

💡 31- مروج الذهب 2/401؛ زبير گفت اى فرزند! عار را بر نار ترجيح مى دهم.

💡 202- در اين باره به كتاب هاى مروج الذهب ج 4 ص 148 و 149 و تاريخ يعقوبىج 2 ص 377 و عمدة الطالب ص 88 و مقاتل الطالبيين ج 2 ص 145 - 152 و ((الشيعةو الحاكمون )) مراجعه شده است.

💡 593- مروج الذهب مسعودى، ج 3، ص 245، و واژه حرام در معجمالبلدان. حرام شهرى است بين موصل و شام و تركيه كه زادگاه ابن تيميه، موسس مذهبسلفى، در آنجاست.