لغت نامه دهخدا
طایه زدن. [ ی َ / ی ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) گرد آوردن و ذخیره نهادن سرگین ستور را بر بام حمام.
طایه زدن. [ ی َ / ی ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) گرد آوردن و ذخیره نهادن سرگین ستور را بر بام حمام.
💡 این جنگ با شکست خان طایه جاوید ممسنی تمام شد و در حمله و تصرف روشیر ناکام ماندن و به جای زنی که کشته دختر کدخدای جویجان را به خانواده مقتول به عنوان خون بهسی دادن