طاس گدائی

طاس گدائی. [ س ِ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کاسه گدائی که در عرف کشکول گویند. ( آنندراج ):
صحن فلک پر نجوم نیست که بر درگهت
طاس گدائی سپهر درگه دوران شکست.حسین ثنائی.

کاسه گدائی که در عرف کشکول گویند

💡 نه گدائی که بود دستخوش سیم ملوک آنکه خاک کف پای او اکسیر طلاست

💡 داد گدائی بده بر در الله دوست داد گدایان بده از مدد کردگار

💡 از دولت گدائی آن ماه محتشم بهر تو آمد این لقب از آسمان فرو

💡 گدائی را به عرش از فرش بردند زمان را از سگان خود شمردند

💡 ندارم بغیر از گدائی شعاری شعار من این است و عاری ندارم