ضمام بن ثعلبه

[ویکی فقه] ضَمام بن ثعلبه، فرستاده بنی سعد به سوی پیامبر اسلام بود و در جریان ملاقات با پیامبر در مسجد مدینه اسلام آورد. او پس از بازگشت به تبلیغ دین اسلام پرداخت و همه افراد قبیله اش در اثر تبلیغ وی، مسلمان شدند.
ضمام بن ثعلبه ازدی، از قبیله ازدِ شنوئه بود. قبیله اش برای آشنایی با دین اسلام او را نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرستادند.
اسلام آوردن
وی در مسجد مدینه از پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) در باره راستی نبوتش و دین اسلام و فریضه های اسلام چون زکات، روزه، حج و تمام احکام اسلام پرسید. رسول الله نیز تمام احکام اسلام را یک به یک برشمرد و او را برای تک تک آنها سوگند می داد. پس از این ماجرا ضمام شهادتین را بر زبان جاری ساخت و به سوی قبیله خود برگشت.
تبلیغ اسلام
او بعد از رسیدن به دیارش، در میان قوم خویش، لات و عزّی را نفرین کرد. گفتند: چرا چنین می گویی ای ضمام، از پیسی و جذام و جنون بترس.ضمام گفت: وای بر شما، به خدا سوگند که اینان نه نفعی دارند و نه ضرری می رسانند. خداوند، پیامبری را فرستاده است و کتابی بر او فرو فرستاده تا از آن چه که در آن بودید، رهایتان بخشد و من شهادت می دهم که: خدایی جز خدای یگانه نیست و محمد (صلی الله علیه و آله) بنده و پیامبر اوست. من از طرف او آمده ام و هر چه که شما را به آن امر کرده و از آن نهی فرموده است برایتان آورده ام. هنوز آن روز به پایان نرسیده بود که همه مردان و زنان قبیله مسلمان شدند. ابن عباس گفت: نشنیده ام که سفیری بهتر از ضمام بن ثعلبه نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده باشد.
وفات
...

💡 حضرت اجازه داد وارد شود و پس از ورود پرسيد: اى ثعلبه ! اين چه وضعى است ؟

💡 ماءمور برگشت و جريان ثعلبه را به عرض پيامبر صلى الله عليه و آله رساند.

💡 در اين هنگام مولاى متقيان گريست، آنگاه، نزديك آمده و فرمود: اى ثعلبه ! مژده ! مژده !خداوند تو را آمرزيد و اكنون پيغمبر تو را مى خواند. آنگاه آيه شريفه ياد شده را كهراجع به توبه او نازل شده بود قرائت نمودند.

💡 3 - معاوية بن ثعلبه مى گويد: شخصى به ابوذر گفت:((وصيت كن )).

💡 حضرت على عليه السلام و سلمان صبر كردند تا شب فرا رسيد. ثعلبه آمد و در زيرآن درخت دست نياز به سوى خداوند بى نياز دراز كرد، و عرض كرد: خداوندا! از همه جامحرومم، اگر تو نيز مرا برانى به كه رو آورم ؟ و چاره كار را از كجا بخواهم ؟!..

💡 ثعلبه گفت: اگر لازم است حتما به حضور پيغمبر صلى الله عليه و آله وسلمشرفياب شوم، بايد دستها و گردن مرا با بند بسته و مانند بندگان گريز پاى بهخدمت پيغمبر ببرى ! سعيد ناچار دستهاى او را بست و طنابى در گردنش افكند وبدين گونه روانه مدينه شدند.