صمغ البطم

صمغالبطم. [ ص َ غُل ْ ب ُ ] ( ع اِ مرکب ) علک است به پارسی بناسَت گویند و به شیرازی کندر و طبیعت آن گرم و محلل و ملطف بود و در خواص و منفعت نزدیک به مصطکی بود. ( اختیارات بدیعی ). رجوع به بناست شود.

سقز، صمغ درخت بنه.

علک است بپارسی بناست

💡 در کتاب‌های طب سنتی خواص عدیده‌ای برای این صمغ نوشته شده‌است. از نظر طبیعت این صمغ گرم و خشک، محلل و مقوی است. در معجون‌های تقویت حافظه، جزو داروهای اصلی بشمار می‌رود.

💡 به نظر می‌رسد که صمغ گروه پنجم از کاج یا خانوادهٔ کاج تولید می‌شوند.

💡 کهربای دومینیکین با شفافیت بیشتر از کهربای بالتیک متمایز می‌شود و اغلب شامل تعداد بیشتری اجزای فسیلی است. این، بازسازی دقیقی از اکوسیستم جنگل‌های طولانی از بین رفتهٔ گرمسیری را فراهم کرده است. صمغ گونه Hymenaea protera منبع کهربای دومینیکن بوده و آن سوکسنایت نیست بلکه رتینیت می‌باشد.

💡 در اثر خراش دادن ساقه گیاه جدار سلول‌های اشعه مرکزی و سلول‌های پارانشیمی با جذب آب به تدریج بدل به صمغ می‌شود، فشار تولید شده سبب رانده شدن صمغ به طرف شکاف می‌گردد. صمغ در مجاورت هوا در اثر تبخیر آب به تدریج سخت می‌گردد. شکل محصول خشک شده بستگی به نوع شکافی که بر روی ساقه ایجاد شده‌است دارد.

💡 این جاده تنها مسیر بازرگانی شبه‌جزیره عربستان بوده‌است و به دلیل عبور کاروان‌های تجاری که به‌ویژه عود و صمغ کُندُر را از عمان به مصر و اریتره می‌برده‌اند به نام جاده عود شناخته می‌شده‌است.