صدف کپه

{shell midden, shell mound} [باستان شناسی] توده ای از پوستۀ خارجی صدف ها که به مرورِزمان بر روی هم تلنبار شده اند

💡 دل‌ها همه خلوتکدهٔ جلوهٔ نازند از هر صدف آن گوهر یکدانه طلب کن

💡 ز اشک من جگر بحر آن‌چنان شد گرم که در دهان صدف گوهر آب می‌گردد

💡 صدف گوهر اسرار نهان گوش من است چشمه بحر معانی قدح هوش من است

💡 چون سر برآوریم ز دریا، که چون صدف گوهر به آبروی برابر گرفته‌ایم

💡 چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیم در جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم