صدف هزاربیدق

صدف هزاربیدق. [ ص َ دَ ف ِ هَِ ب َ دَ ] ( اِ مرکب ) کنایه از ستاره های آسمان است. ( برهان ) ( انجمن آرا ).

کنایت از ستاره های آسمان است

💡 به ابر اگر دهن خود گشودمی چو صدف هزار عقد گهر در کنار داشتمی

💡 به انتقام، گهر ازدهن فرو ریزم نهند برجگرم تیغ اگر بسان صدف

💡 در سر دل تو چه دانی که چه دولتها هست؟ صدف پست ز اقبال گهر بیخبرست

💡 می نبود آنرخ نصیب چشم اکنون آمدم تا صدف گردد مگر گوش من از پیغام تو

💡 ز ابر صلب بشر قطره ناچکانیده صدف گران کن مریم ز گوهر عیسا

💡 محیط‌عشق‌برمحرومی‌آن‌قطره‌می‌گرید که دهر از تنگ چشمی در صدف وامی‌کند جایش