صبوحی دادن

صبوحی دادن. [ ص َ دَ ] ( مص مرکب ) تصبیح. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادر زوزنی ). نوشانیدن صبوح.

( مصدر ) نوشانیدن صبوحی.

💡 باران صبوحی به سرت آمده‌اند برخیز، اگر هوایِ مستی دارد

💡 خیز صبوحی کن و درده صلا خیز که صبح آمد و وقت دعا

💡 خیزو بزمی در صبوحی راست کن یک صراحی باده ما را وام ده

💡 آتش تر ده به صبوحی که عمر می‌گذرد زود چو دود ای غلام

💡 گفتمش خیز صبوحی کن و اندیشه مکن که کند عفو خداوند جهان غرق گناه

💡 صبوحی چون کشیدی نالۀ درد تب خورشید بستی از دم سرد